http://s5.picofile.com/file/8141596950/fffds3.png

اپیتلیوم شکمبه از نوع سنگفرشی مُطبق شاخی با تعداد زیادی جمعیت میکروارگانیسم ها  است که عمل تجزیه آنزیمی(Degradation) و هضم مواد مغذّی(Digestion)  خوراک های خورده شده (Ingestion) توسط دام ها را بر عهده دارند. شکمبه نشخوارکنندگان (گاوشیری) شامل دو کیسه پشتی، دو کیسه جلویی و یک کیشه شکمی است. همگن و یکنواخت کردن محتویات شکمبه بسیار مشکل است. جمعیت میکروارگانیزم های موجود در شکمبه بر حسب فصل سال و نوع خوراک خورده شده تغییر می یابند . این جمعیت شامل پنج گروه از میکروارگانیسم ها می باشد که در تقابل و تعامل با یکدیگر بوده و در حفظ پایداری و ثبات شکمبه دخیل هستند. میکروارگانیسم های شکمبه  کلیه میکروارگانیزم های خارج از محیط شکمبه (هوازی و بی هوازی)را که همراه خوراک وارد دستگاه گوارش می شوند مورد حمله قرار می دهند.

اسمیت و همکاران (1956) دریافتند تعداد باکتری های زنده و میزان ماده خشک، الیاف خام، خاکستر، کل ازت، آمونیاک، ازت غیرپروتئین و اسیدهای چرب فرّار در محتویات کیسه پشتی از محتویات کیسه شکمی شکمبه بیشتر است.